Urodziłem się w 1967 roku.
Przeżywszy szczęśliwie dzieciństwo, w szkole podstawowej, zacząłem sięgać po różne dyscypliny sportu.
Dość szybko nauczyłem się pływać, ale kariera pływaka mi nie odpowiadała, ponieważ wszyscy koledzy z podwórka poszli zapisać się na piłkę nożną. Nie chciałem jeśdzić sam na basen, więc poszedłem z nimi.
Trener piłki nożnej nie ocenił mnie łaskawie.
Szybko pocieszyłem się na macie judo.
Trwało to kilka lat z lekkoatletyczną próbą skakania w dal i biegania 2 000 metrów.
Szkołę podstawową kończyłem jako kajakarz.
W szkole średniej nastąpiła próba okiełznania roweru (do pierwszej kraksy).
Potem już rozwijałem się dwutorowo. Pierwszym torem były sporty i sztuki walki, drugim - lekkoatletyka (400 m).
W sumie przebiegałem ładnych parę lat i będąc juniorem spełniłem swoje marzenie - przebiegłem 400 m poniżej 50 sekund. Zmierzono to elektronicznie i zapisano w tabelach: 49,97 s.
W sportach i sztukach walki też nie zasypywałem gruszek w popiele. Niestety na tym polu, w którymś momencie przeszkodził mi brak munduru (szkolenia dla grup AT).
Zerwanie mięśnia uspokoiło na długi czas.
Ponieważ sentyment do munduru pozostał zaciągnąłem się do wojska. Wypadek zmusił do opuszczenia koszar.
Poszedłem na studia (rzecz jasna AWF).
Zaliczyłem, niejako po drodze, kursy płetwonurkowania i wspinaczki skałkowej oraz taternictwa.
Na studiach nabyłem wiele ważnych papierków instruktorskich z różnych dyscyplin sportowych.
Pod koniec studiów wypadek i uraz kręgosłupa znowu pokrzyżował moje plany.
Ponieważ już wtedy byłem po swoim debiucie maratońskim (Sobótka - Wrocław, 1989 rok, numer startowy 1) postanowiłem zostać trenerem lekkiej atletyki. I jak zamierzałem, tak uczyniłem.
Obecnie mam życiówkę 3 godz. 07 minut. Do pierwszego maratonu przygotowuję żonę i na razie zamierzam przez parę lat pobiegać razem z nią. Potem pobiegnę maraton poniżej 3 godzin. W końcu potrafię się na to przygotować, no nie!
A nie mówiłem. Maraton Wrocław 2004 - 2:58:09. Trenowałem co drugi dzień, a w tygodniu nie przekraczałem 70 km. Stosowny artukuł znajdziesz na biegowych stronach w internecie.
Powtórzyłem sukces w Poznaniu - 2:55 z dużym hakiem.
Teraz, gdy to czytasz pewnie jestem na treningu wioślarskim. Jestem aktualnym Mistrzem Wrocławia na Ergometrze Wioślarskim i 7-mym zawodnikiem MMP na Ergometrze Wioslarskim; aktualna życiówka 1 km - 3:05
Moje wiosłowanie to niemożność biegania (zdiagnozowana jednostka chorobowa); a na łódkach sportowych śmigam po Odrze "na krótkich wiosłach" i "na długich".